शायद एउटा आशा जस्तो हरियो साउनलाई जिस्काउदै कृतिम हरिया चुरा पोते र पहिरणमा माइलीको वस्तिमा बिकृती बोकेर तीज छिर्न थालेको पनि धेरै भएछ उ सम्झिन्छे कोशौ पर माइतीको आगनमा दु:खजेलो गरी पाकेको दर र त्यसले बोकेको आत्मियता कामको बोझले थिलथिलिएको शरीर टुसुक्क बिसाएर रात भरी आमा सँग पोखेका दुखेसाहरु र आमाका स्नेह बेरिएको श्पर्शले सुम्मुमाएका माथा अभावमा पिल्सिएका सपनाका बिस्कुनहरु आशाको आँचमा सुकाएर एकसरो खुशी नओसियोस भनेर बुवाले थपिदिएको उर्जा र भरोशा एउटा प्यासीले प्यास मेटे झै तृप्‍त पर्थ्यो तीजको लै बरीलैले फुटेका कुर्कुच्चा ,कलेटी परेका ओठ चिप्रा परेका आँखा सबले बिश्राम पाउथे र तीज तीज जस्तो हुन्थ्यो बिशेष हुन्थ्यो विश्वाश सद्भाव आस्था बोकेर सखिहरु सँग भिर पाखा पखेरुमा पोखेका दुखेसाका भोगाइले भाखा छोप्थे र तीजलाई अलग्गै रौनक थप्थ्यो समयको गति सँगै उर्लिएको बाडीमा कसरी कसरी मिसिएको आफ्नोपनको बिकारलाई एकनास नियली रहेकी माइली आँफैले आँफै श्पर्श गर्छे आज तीज किन लय बिग्रिएको कर्कश भाखा जस्तो भयो ? कहाँ गयो होला मौलिकपन ? यही प्रश्नलाई प्रति प्रश्न गर्दै थिए तिरमिराएका उस्का आँखा अगाडि उभिएका केही भद्दा केही भडकिला शब्य दृष्‍यहरु तछाडमाछाड गरीरहेका अर्धनग्न शरीरहरु मातिएका र लर्बरिएका अबचेतन मनहरु जस्ले धर्म सस्कृति रितीरिवाजको प्रतिनिधित्व गर्दै छन हाम्रो मौलिक परम्परा आयतन नाप्दै

 शायद एउटा आशा 

झिनो सपनाभित्र लपेट्दै 

एक हुल  निरीह 

खाली पेटहरु 

भोकको ज्वाला निभ्छ कि भनेर 

नयाँ वर्ष कुरिरहेकाछन् होला 

भविष्य चर्न 

मरुभूमिमा पुगेका 

कर्मठ हातहरु

जहान परिवारको खुशी खोज्न 

तातो रापमा भौँतारिन पर्दैन कि भनेर 

नयाँ वर्ष कुरिरहेकाछन् होला 

र यो कुराइमा 

आफ्नै माटो, आफ्नै बोली 

आफ्नै कुटो र कोदालो 

बाँझो जोतिरहेको  हली 

आफ्नै कला र संस्कृति

आपसी सद्भावमा घोली 

निराशालाई चिर्दै 

झुल्कन्छ कि कतै नयाँ कीरण 

चर्का र भद्दा बोलीले टट्याएका सपना 

आश्वासनले रन्थनिएका भरोसा 

बेरोजगार मथिङगलहरु माथि मडारिदा 

सचेत भएर अब त 

स्वविवेकका आभाहरु 

छरिन्छन्  कि गाउँ वस्तिहरुमा 

आस्थाका धरोहरहरु माथि 

उरन्ठेउला जोश फिँजेर 

आफ्नै अस्तित्व स्वाहा गरि

आगो ताप्नेहरु 

ब्युँझिन्छन् कि पस्चाताप 

होमादीमा 

र रच्छन् कि फेरि माटोको नयाँ इतिहास 

यसैले 

नयाँ वर्षको शुरुवातदेखि    

वादको माद भन्दा अपनत्व बोलोस् 

पक्ष-विपक्षको

बक्र रेखा 

कोर्नु भन्दा 

सद्भाव, माया प्रेम हुर्कियोस् 

आफ्नो माटाे आफ्नै हुन्छ 

पौरखको पसिनाले 

देशको  भविष्य सिँचियोस् 

नयाँ वर्षको शुभकामना!