एउटा कथा लेखूँ भन्छु,
व्यथा मात्र बल्झिदिन्छ।
जति सोचूँ, मुटु जल्छ,
याद मात्र अल्झिदिन्छ।

शुरु कहाँ, अन्त कहाँ,
यो मेरो कहानीकों ?
मेट्न खोजूँ, झन् गाढा—
किन याद बेमानीको?

मेटेर अर्को जीवन लेख्न
मिल्ने भएदेखि,
तिम्रा सबै यादहरू
मनबाट गएदेखि।

तिमी पनि अर्कै कथा
बाँचने थियौ होला ,
मलाई बिर्सी खुसी भई
हाँसने थीयौ होला।