Saturday, April 25, 2026


एउटा कथा लेखूँ भन्छु,
व्यथा मात्र बल्झिदिन्छ।
जति सोचूँ, मुटु जल्छ,
याद मात्र अल्झिदिन्छ।


शुरु कहाँ, अन्त कहाँ,
यो मेरो कहानीकों ?
मेट्न खोजूँ, झन् गाढा—
किन याद बेमानीको?


मेटेर अर्को जीवन लेख्न
मिल्ने भएदेखि,
तिम्रा सबै यादहरू
मनबाट गएदेखि।


तिमी पनि अर्कै कथा
बाँचने थियौ होला ,
मलाई बिर्सी खुसी भई
हाँसने थीयौ होला।


पता नहीं मैं पी रहा हूँ या जी रहा हूँ,
इतना दर्द है अंदर, भुलाने को पी रहा हूँ।


ये तन्हाइयाँ, ये भीगी-भीगी सी रातें,
हर तरफ़ बस तेरी ही आती हैं बातें,
भुला न सका वो पल, वो मुलाक़ातें,
हर घूँट में क्यों फिर वही बरसातें।


काश तेरी चालों का अंदाज़ा होता,
दिल यूँ ही न तेरे पीछे रोता,
तेरी बहकी-बहकी सी बातों का असर,
दिल में है अभी भी घुला हुआ ज़हर।


दिल टूटे तो आवाज़ भी आती नहीं,
ज़ख़्म ऐसे हैं, काम दवा की आती नहीं,
हँसता हूँ मगर अंदर से रो रहा हूँ,
ज़िंदगी से हर ख़ुशी खो रहा हूँ।


Friday, April 3, 2026

 आऊ खेलौँ एउटा खेल—नजानेझैँ जानीजानी,

खुला राख त्यो मनलाई, गरून् यसले मनमानी।


चाहनाका बाँध थुन्दा क्षति हुन्छ मनलाई नै,

बग्न दिऊँ सलल यसलाई, नगर फेरि नादानी।


मनका कुरा तनले सुनोस्, मिठा सपना यसले बुनोस्,

मायामा अछुतो को छ र—भए होस् बदनामी।


लुकाएर कहाँ लुक्छन् आँखाका भाकाहरू,

मुटु बोलेको सुन्न देऊ, नहोस् कुनै हैरानी


थुनेको छु आँखाभित्रै यी आँसुका तलाउ,

कचल्टिएको छ घाउ—भयो, भो, नचलाउ।


लरखराउँदै म बल्ल उभिन खोजेको छु,

सहारा छ त्यान्द्रोको—यसलाई नढलाउ।


सम्झनाले छाती जल्छ, मन त्यसै त्यसै गल्छ,

याद बोक्ने ती चिनोहरू राखूँ या जलाउ?