थुनेको छु आँखाभित्रै यी आँसुका तलाउ,

कचल्टिएको छ घाउ—भयो, भो, नचलाउ।

लरखराउँदै म बल्ल उभिन खोजेको छु,

सहारा छ त्यान्द्रोको—यसलाई नढलाउ।

सम्झनाले छाती जल्छ, मन त्यसै त्यसै गल्छ,

याद बोक्ने ती चिनोहरू राखूँ या जलाउ?